اضافه‌کردن دوربین به DVR یا NVR فعلی؛ چه چیزهایی را بررسی کنیم؟

کانال، ظرفیت پذیرش تصویر در دستگاه است؛ پورت، محل اتصال کابل. روی یک NVR ممکن است چند دوربین از طریق سوئیچ و یک اتصال شبکه برسند، اما هر تصویر همچنان باید در ظرفیت مجاز دستگاه جا بگیرد. تعداد خانه‌های خالی نمایشگر یا پورت آزاد سوئیچ، دلیل کافی برای امکان ضبط دوربین بیشتر نیست.

مدل کامل دستگاه و مشخصات ورودی تصویر را بررسی کنید. کنار تعداد کانال، محدودیت کیفیت، نرخ فریم و پهنای باند ورودی هم اهمیت دارد. پهنای باند ورودی یعنی دستگاه تا چه مقدار داده ویدئویی را می‌تواند دریافت کند. دستگاهی که از تعداد مشخصی دوربین پشتیبانی می‌کند، لزوماً همه آن‌ها را با بالاترین کیفیت و نرخ تصویر دلخواه شما نمی‌پذیرد.

در بررسی وضع موجود، کانالی که برای دوربین قطع‌شده یا موقتاً آفلاین استفاده شده، ظرفیت اضافه محسوب نمی‌شود؛ ابتدا باید معلوم باشد قرار است همان دوربین حفظ یا جایگزین شود. برای طرح آینده نیز ظرفیت باقی‌مانده را پس از اضافه‌شدن دوربین‌های این سفارش در نظر بگیرید.

گاهی بله، اما به مدل و ترکیب ورودی‌ها بستگی دارد. بعضی DVRها و XVRها علاوه بر ورودی‌های آنالوگ، تعدادی ورودی IP دارند. بعضی مدل‌ها نیز با تبدیل بخشی از ظرفیت آنالوگ به IP اجازه افزایش ورودی شبکه را می‌دهند. این دو حالت یکسان نیستند و حداکثر عدد تبلیغ‌شده ممکن است برای استفاده هم‌زمان از همه دوربین‌های قبلی و جدید نباشد.

در مشخصات رسمی بعضی دستگاه‌ها، افزایش کانال IP با از دست رفتن بخشی از امکانات تحلیل تصویر همراه است. مثلاً در مدل XVR5108HS-I3 داهوا، ترکیب کانال‌ها و محدودیت امکانات هوشمند به حالت استفاده وابسته است. این یک نمونه از وابستگی به مدل است، نه تنظیم پیشنهادی برای دستگاه شما؛ قبل از تغییر باید اثر آن بر دوربین‌ها و ضبط فعلی معلوم باشد.

اگر دستگاه فقط ورودی آنالوگ لازم را دارد و آن ظرفیت پر است، خرید یک دوربین IP به‌تنهایی مشکل را حل نمی‌کند. تبدیل ساده فیش نیز دوربین IP را به ورودی آنالوگ تبدیل نمی‌کند. برای شناخت تفاوت خانواده دستگاه‌ها، بخش DVR، NVR و XVR در راهنمای انتخاب سیستم را ببینید.

هم‌برندبودن می‌تواند بررسی سازگاری و پشتیبانی را ساده‌تر کند، اما به‌تنهایی تضمین کارکرد همه امکانات نیست. در سیستم آنالوگ، فرمت تصویر و وضوح و نرخ قابل پشتیبانی مهم‌اند. در سیستم IP نیز روش ارتباط، فشرده‌سازی، کیفیت پذیرفته‌شده و امکانات موردنیاز باید در دوربین و ضبط‌کننده با هم سازگار باشند.

ONVIF به همکاری تجهیزات تحت شبکه کمک می‌کند. برای اتکا به آن، مدل و نسخه نرم‌افزار دستگاه‌ها و پروفایل مشترکشان در فهرست رسمی محصولات سازگار بررسی می‌شوند. نوشته‌شدن عبارت ONVIF روی جعبه یا عضویت سازنده در این مجموعه، به‌تنهایی تأیید همان ترکیب نیست.

دیدن تصویر پایه با کارکرد همه امکانات برابر نیست. اگر صدا، ضبط با حرکت، هشدار یا قابلیت خاص دیگری لازم دارید، همان قابلیت را برای ترکیب انتخابی تأیید کنید. این موضوع در خرید از برند متفاوت مهم است؛ ممکن است تصویر زنده برقرار باشد اما روش ضبط یا امکانات دلخواه شما در دسترس نباشند.

اگر NVR ظرفیت پذیرش دوربین دارد ولی محل اتصال کافی نیست، سوئیچ مناسب می‌تواند بخشی از راه‌حل باشد. با این حال، مسیر شبکه تا دستگاه ضبط و ظرفیت عبور داده باید برای دوربین‌های قدیمی و تازه کافی بماند. اتصال دوربین‌ها به شبکه دفتر نیز باید طوری طراحی شود که کار روزانه کاربران آسیب نبیند.

PoE یعنی انتقال برق از کابل شبکه. برای افزودن دوربین، سازگاری برق‌رسانی، توان مجاز هر پورت و مجموع توان قابل ارائه سوئیچ یا دستگاه ضبط بررسی می‌شوند. یک پورت خالی ممکن است وجود داشته باشد، ولی توان کافی برای دوربین تازه باقی نمانده باشد.

مصرف برق بعضی دوربین‌ها با روشن‌شدن نور مادون قرمز یا گرم‌کن تغییر می‌کند. بنابراین مصرف یک لحظه در روز، مبنای کافی برای انتخاب تغذیه نیست. در سیستم‌های دارای منبع تغذیه جدا نیز توان و وضعیت مسیر برق باید برای توسعه مناسب باشد. اگر ادامه ضبط هنگام قطعی برق لازم است، ظرفیت برق پشتیبان پس از افزایش مصرف دوباره بررسی می‌شود.

اگر حجم ضبط بیشتر شود و فضای قابل استفاده همان باشد، مدت نگهداری ممکن است کمتر شود. در دستگاهی که پس از پرشدن فضا فیلم قدیمی را بازنویسی می‌کند، این تغییر می‌تواند روی آرشیو دوربین‌های قبلی هم اثر بگذارد. رفتار دقیق به تنظیمات و شیوه تقسیم فضای دستگاه بستگی دارد.

راه‌حل همیشه کم‌کردن کیفیت نیست. ابتدا مدت موردنیاز شرکت، مصرف ضبط و امکان نصب هارد سازگار بررسی شوند. کاهش کیفیت یا تغییر ضبط پیوسته به رویدادی فقط وقتی مناسب است که تصویر و بازه لازم همچنان ثبت شوند. راهنمای مدت نگهداری فیلم دوربین این بخش را جدا توضیح می‌دهد.

تعویض ضبط‌کننده یا هارد، آرشیو قبلی را خودکار منتقل نمی‌کند. اگر فیلم مهمی دارید، پیش از تغییر، روش حفظ و بازکردن آن با مسئول مجاز مشخص شود. فرمت یا راه‌اندازی مجدد هارد نباید قدم معمول اضافه‌کردن یک دوربین به سیستم در حال استفاده فرض شود.

حفظ دستگاه فعلی مناسب است وقتی ظرفیت، سازگاری و مدت ضبط پاسخ می‌دهند و فقط دوربین، کابل یا برق‌رسانی تازه لازم است. برای نمونه فرضی، دفتر با شش دوربین و دستگاهی که واقعاً ظرفیت موردنیاز دو تصویر دیگر را دارد، ممکن است با افزودن همان دو دوربین و زیرساخت لازم توسعه پیدا کند؛ آزادبودن دو کانال فقط شروع بررسی است.

تعویض دستگاه وقتی منطقی‌تر می‌شود که محدودیت اصلی خود ضبط‌کننده باشد؛ مثلاً تعداد ورودی قابل استفاده کافی نیست یا کیفیت و امکانات لازم را نمی‌پذیرد. در این حالت می‌توان دوربین‌ها و کابل‌های سالم و سازگار را حفظ کرد. هزینه دستگاه جدید باید با نتیجه‌ای که برای کل سیستم فراهم می‌کند سنجیده شود.

دستگاه دوم می‌تواند برای بخش جداگانه یا توسعه مرحله‌ای گزینه قابل بررسی باشد. در مقابل، جست‌وجوی فیلم، حساب کاربران و نگهداری دو دستگاه ممکن است کار بیشتری بخواهد. اگر مشاهده یکپارچه لازم است، پشتیبانی نرم‌افزار و ترکیب مدل‌ها و هزینه احتمالی مجوز باید روشن باشند.

پیشنهاد باید بگوید کدام تجهیزات می‌مانند، چه اقلامی خریداری می‌شوند و تصویر چه بخش تازه‌ای فراهم خواهد شد. ظرفیت باقی‌مانده، اثر بر مدت نگهداری فیلم و هر تغییری در امکانات قبلی نیز مشخص باشند. برای برآورد، هزینه دوربین و متعلقات از نصب، کابل‌کشی، تنظیم و تغییر احتمالی دستگاه جدا دیده شود؛ جزئیات در هزینه نصب و توسعه دوربین آمده است.

پس از اجرا، تصویر و فیلم دوربین تازه و ادامه ضبط دوربین‌های قبلی بررسی شوند. پیدا کردن فیلم با تاریخ و ساعت و بازپخش آن، همراه مشاهده با حساب کاربران مجاز، نتیجه قابل استفاده را نشان می‌دهد. اگر بعد از تغییر تصویر دارید ولی فیلم پیدا نمی‌شود، راهنمای مشکل ضبط دوربین به همین وضعیت می‌پردازد.

اگر محل نصب تازه هنوز مشخص نیست، ابتدا پوشش و تعداد مناسب دوربین دفتر را بررسی کنید. در نت‌مسترز، نصب و توسعه دوربین شرکت با توجه به نیاز محل و تجهیزات قابل استفاده انجام می‌شود؛ از اضافه‌کردن چند تصویر تا ارتقای بخش محدودکننده سیستم.