نصب Hyper-V و ساخت ماشین مجازی در ویندوز سرور

مبنای مثال Windows Server 2025 با Desktop Experience روی سخت‌افزار فیزیکی است؛ مهمان تازه Windows Server 2022 است. مستندات Microsoft در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده‌اند. مخاطب مدیر فنی دارای دسترسی Administrator است. این مسیر نصب نقش سرور است؛ با فعال‌کردن قابلیت در Windows 11 یا محصول مستقل قدیمی Hyper-V Server یکی نیست.

میزبان نمونه تازه و بدون نقش کاری فعال است. برای افزودن Hyper-V به سروری که اکنون فایل، پایگاه داده یا سرویس دیگری ارائه می‌کند، اثر تغییر و توقف باید جدا طراحی شود. Nested Virtualization، کلاستر، Live Migration و HA اینجا راه‌اندازی نمی‌شوند. برای تصمیم پلتفرم، مقایسه مجازی‌سازها را ببینید.

systeminfo.exe

در بخش Hyper-V Requirements، پشتیبانی مجازی‌سازی پردازنده، فعال‌بودن آن در Firmware، SLAT و DEP را بررسی کنید. No را پیش از نصب پیگیری کنید. اگر Hypervisor از قبل فعال باشد، ممکن است پیام تشخیص Hypervisor جای این فهرست بیاید؛ نبود چهار خط Yes در این حالت به‌تنهایی شکست نیست. RAM و دیسک باید برای میزبان و مجموع مهمان‌ها کافی باشند.

به‌روزرسانی و Driver سازگار میزبان، رسانه معتبر مهمان، مجوزها و کنسول مستقل را آماده کنید. فرمان زیر را در PowerShell با Run as administrator اجرا کنید؛ گزینه Restart می‌تواند میزبان را پس از نصب راه‌اندازی مجدد کند و نشست مدیریت را قطع خواهد کرد.

Install-WindowsFeature -Name Hyper-V -IncludeManagementTools -Restart

پس از بالا آمدن ویندوز، نتیجه نصب را کنترل کنید و Hyper-V Manager را از ابزارهای مدیریتی باز کنید. نصب ابزار مدیریت به‌تنهایی همان نصب Hypervisor نیست. در Server Core، رابط محلی Hyper-V Manager ندارید و مسیر مدیریت فرق می‌کند.

Get-WindowsFeature Hyper-V

اگر نصب یا بوت موفق نیست، پیام خطا، Firmware و پیش‌نیازها را بررسی کنید. برای امتحان مکرر، نقش‌های موجود یا تنظیمات امنیتی میزبان را بدون شناخت علت حذف نکنید.

برای نخستین آزمایش، یک Internal مستقل می‌سازیم. ابتدا نام‌های موجود را ببینید و اگر LAB-Internal قبلاً وجود دارد، نوع و کاربردش را بررسی کنید؛ سوئیچ فعال را برای تکرار مثال حذف نکنید.

Get-VMSwitch
New-VMSwitch -Name "LAB-Internal" -SwitchType Internal

اگر هدف اتصال به شبکه شرکت است، در Hyper-V Manager → Virtual Switch Manager، نوع External و کارت فیزیکی درست را انتخاب کنید. ساخت یا تغییر آن ممکن است اتصال مدیریت را قطع کند؛ از کنسول مستقل و زمان هماهنگ استفاده کنید. Allow management operating system to share this network adapter تعیین می‌کند میزبان نیز از همان کارت استفاده کند. غیرفعال‌کردن آن روی تنها کارت مدیریت می‌تواند دسترسی را بگیرد؛ این گزینه جای تنظیم VLAN نیست.

برای این مثال Internal، یک زیرشبکه آزمایشِ بدون تداخل مانند 172.29.222.0/24 در نظر بگیرید: آدرس .1 برای vEthernet (LAB-Internal) میزبان و .10 برای مهمان. این‌ها آدرس فرضی‌اند؛ طرح و مسیرهای موجود را بررسی کنید. روی این اتصال آزمایش بدون مسیریاب، Gateway و DNS حدسی نگذارید.

• در Hyper-V Manager، میزبان درست را انتخاب و Actions → New → Virtual Machine را باز کنید. نام LAB-WS2022 و مسیر دارای فضای کافی برای تنظیمات را تعیین کنید.
• برای نصب تازه Windows Server 2022، Generation 2 را انتخاب کنید. نسل پس از ایجاد VM قابل تغییر نیست؛ برای دیسک منتقل‌شده از دستگاه قبلی، روش بوت مبدأ تعیین‌کننده است و همین انتخاب را کورکورانه تکرار نکنید.
• برای نمونه بدون برنامه کاری، ۴۰۹۶ مگابایت Startup Memory تعیین و Dynamic Memory را فعلاً غیرفعال بگذارید تا ظرفیت آزمایش ثابت باشد. این عدد پیشنهاد برای سرور تولید نیست.
• در Configure Networking، LAB-Internal را انتخاب کنید. دیسک تازه VHDX با ظرفیت نمونه ۶۴ گیگابایت روی مسیر مشخص بسازید؛ رشد آن باید در فضای واقعی میزبان جا داشته باشد.
• ISO معتبر Windows Server 2022 را برای نصب انتخاب کنید. خلاصه را بررسی و Finish بزنید. در Settings ماشین خاموش، تعداد پردازنده را برای این نمونه ۲ در نظر بگیرید و ظرفیت میزبان را کنترل کنید.
• در Security، Secure Boot سازگار با مهمان Windows را نگه دارید؛ در Firmware، اتصال رسانه و ترتیب بوت را بررسی کنید. سپس Connect و Start را بزنید.

نسل دوم از UEFI استفاده می‌کند. خطای بوت را با رسانه، Firmware و قالب Secure Boot بررسی کنید؛ خاموش‌کردن Secure Boot پاسخ عمومی هر خطای نصب نیست. فرمت VHDX به‌تنهایی نسل VM را تعیین نمی‌کند؛ یک دیسک VHDX ممکن است سیستم‌عامل با بوت BIOS داشته باشد.

در کنسول VM از ISO بوت کنید، ویرایش مجاز Windows Server 2022 با Desktop Experience را انتخاب و نصب تازه را روی دیسک خالی مجازی انجام دهید. پس از راه‌اندازی‌ها، رمز Administrator را تعیین کنید. نسخه و Build مهمان را ثبت و به‌روزرسانی‌ها و وضعیت درایورها و سرویس‌های یکپارچه‌سازی را از مسیر معتبر همان نسخه بررسی کنید.

پس از پایان نصب، ISO را جدا و بوت از دیسک را امتحان کنید. IP مهمان و vEthernet میزبان را مطابق طرح آزمایش تنظیم کنید. انتظار اینترنت از Internal بدون NAT یا مسیریاب نداشته باشید؛ نرسیدن به اینترنت در این مرحله به معنی خرابی Hyper-V نیست.

ارتباط را با مقصد و سرویس واقعاً مجاز بررسی کنید. اگر برای آزمایش ping استفاده می‌کنید، وضعیت مجوز ICMP در فایروال را بدانید؛ پاسخ‌ندادن به‌تنهایی قطع مسیر را ثابت نمی‌کند. برای حل آن کل فایروال را خاموش نکنید. پیش از اتصال به External کاری، نام و IP آزاد، مجوز دسترسی و تنظیمات امنیتی مهمان باید آماده باشند.

برای بررسی کندی، راهنمای منابع ماشین مجازی را دنبال کنید.

پذیرش این آزمایش یعنی نقش Installed است، VM پس از جداکردن ISO بوت می‌شود، ورود و خاموش‌کردن صحیح کار می‌کنند و ارتباط موردنظرِ همان نوع سوئیچ برقرار است. برای راه‌اندازی سرویس شرکت، آزمون برنامه، حساب معمول کاربر و بکاپ قابل بازیابی هم لازم است. Checkpoint را جای برنامه مستقل بکاپ نگذارید.

برای برگشت از آزمایش، فقط VM و سوئیچ تازه‌ای را حذف کنید که وابستگی دیگری ندارند؛ پیش از پاک‌کردن VHDX، مسیر و مالکیت فایل را کنترل کنید. حذف نقش Hyper-V یا External مشترک، روش پاک‌سازی یک VM آزمایشی نیست. برای انتقال سیستم قبلی نیز راهنمای P2V را بخوانید.