سرور داخل شرکت یا ابری؛ کدام برای شما مناسب‌تر است؟

سرور داخل شرکت یعنی دستگاه و محیط اجرای برنامه در محل شماست؛ روی همین دستگاه هم می‌توان چند ماشین مجازی داشت. «مجازی» روش اجرای سرویس است و «ابری» به محل و مدل دریافت آن مربوط می‌شود. بنابراین سرور مجازی لزوماً خارج از شرکت نیست. راهنمای ضرورت مجازی‌سازی به انتخاب روش اجرا می‌پردازد.

در اجاره ماشین مجازی ابری، منابع پردازش و ذخیره‌سازی از ارائه‌دهنده می‌گیرید، اما نگهداری ویندوز یا لینوکس، برنامه و حساب‌های کاربران معمولاً همچنان با شما یا پشتیبان شماست؛ مگر این کارها در قرارداد مدیریت سرویس آمده باشند. در نرم‌افزار آماده آنلاین یا SaaS، بخش بیشتری از نگهداری برنامه با عرضه‌کننده است. مدل مسئولیت مشترک Microsoft این تفاوت را توضیح می‌دهد.

تحت وب بودن برنامه هم به‌تنهایی محل سرور را مشخص نمی‌کند؛ یک برنامه مرورگری می‌تواند داخل شبکه دفتر اجرا شود. هنگام مقایسه پیشنهادها، محل اجرا و کارهایی را که ارائه‌دهنده بر عهده می‌گیرد جدا ببینید.

مثال فرضی: در یک دفتر، حسابداری و فایل‌ها بیشتر توسط کارکنان حاضر استفاده می‌شوند و اینترنت هم ناپایدار است. اجرای محلی برنامه سازگار، همراه بکاپ جدا، می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. در مقابل، شرکتی با کاربران پراکنده و نرم‌افزار تحت وبِ مناسب کار آنلاین می‌تواند از استقرار ابری سود ببرد؛ به شرطی که اتصال و خدمات موردنیازش در دسترس باشند.

برای سرور محلی، کار داخل شبکه ممکن است بدون اینترنت ادامه پیدا کند، اما فقط وقتی برنامه به ورود آنلاین، اعتبارسنجی مجوز یا سرویس بیرونی وابسته نباشد. مثلاً ثبت داخلی اطلاعات می‌تواند برقرار بماند، در حالی که ارسال به سامانه بیرونی متوقف شود. برق، شبکه داخلی و خود سرور نیز باید کار کنند.

در حالت ابری، کاربران باید به محل واقعی میزبانی دسترسی داشته باشند. سالم‌بودن سرویس ابری کمکی نمی‌کند اگر مسیر شرکت تا آن قطع باشد. اینترنت دوم می‌تواند بعضی قطعی‌ها را پوشش دهد، اما استقلال مسیرها و دسترسی به همان مقصد باید بررسی شوند. سرعت اسمی بالاتر هم لزوماً تأخیر برنامه را برطرف نمی‌کند.

پیش از انتقال، کیفیت کار اصلی برنامه از محل کاربران ارزیابی شود؛ ورود، گزارش‌گیری، چاپ و کار هم‌زمان مهم‌تر از بازشدن یک صفحه آزمایشی‌اند. برای کار خارج دفتر، مقایسه روش‌های دسترسی دورکاری به انتخاب مسیر مناسب کمک می‌کند.

پشتیبان نرم‌افزار باید روش موردنظر را تأیید کند. برنامه‌ای که برای شبکه محلی طراحی شده ممکن است با انتقال ساده بانک اطلاعاتی به سرور دوردست، تجربه خوبی نداشته باشد. اجرای برنامه در محیط دورکار، نسخه تحت وب و اتصال مستقیم کلاینت به بانک اطلاعاتی، سه راه متفاوت‌اند؛ مناسب‌بودن یکی را به دیگری تعمیم ندهید.

قفل سخت‌افزاری، چاپگر، اسکنر، پوشه‌های مشترک و ارتباط با برنامه‌های دیگر هم در انتخاب اثر دارند. اگر یک وابستگی فقط کنار دستگاه محلی قابل استفاده است، باید راه پشتیبانی‌شده آن روشن شود. صرف نصب‌شدن برنامه در مقصد به معنی آماده‌بودن شرکت برای انتقال نیست.

برای فایل‌ها، الگوی استفاده مهم است: بازکردن و ویرایش مداوم فایل حجیم با نگهداری اسناد کم‌حجم تفاوت دارد. محل نسخه اصلی، هم‌زمانی ویرایش و شیوه دسترسی مجاز مشخص شوند تا چند نسخه متناقض از اطلاعات ایجاد نشود.

داخل شرکت، کنترل فیزیکی بیشتری دارید و مسئول نگهداری دستگاه، برق، سیستم‌عامل و برنامه نیز هستید. در ابر، بخشی از این کار به ارائه‌دهنده منتقل می‌شود؛ ولی حساب‌ها، سطح دسترسی و اطلاعات شرکت همچنان به مدیریت نیاز دارند. محل نگهداری به‌تنهایی امنیت را تضمین نمی‌کند.

• بکاپ: چه داده‌ای، با چه فاصله و تا چه مدتی نگهداری می‌شود؟ بازیابی کامل برنامه هم در خدمات هست یا فقط بازگرداندن فایل؟
• دسترسی: حساب مدیریتی در اختیار چه کسی است و با پایان همکاری چگونه تحویل داده می‌شود؟
• خروج از سرویس: اطلاعات و ماشین‌ها با چه قالب، زمان و هزینه‌ای قابل دریافت‌اند؟
• رسیدگی به اختلال: خرابی زیرساخت، سیستم‌عامل و نرم‌افزار هرکدام به کدام مسئول ارجاع می‌شوند؟

داشتن Snapshot یا گزینه «Backup» در پنل، به‌تنهایی توان بازگشت کار شرکت را ثابت نمی‌کند. نتیجه آزمون بازیابی بکاپ و دسترسی به نسخه قابل استفاده در زمان قطع سرویس اصلی اهمیت دارد.

دو پیشنهاد را برای کار یکسان و دوره زمانی یکسان مقایسه کنید. در سرور محلی، خرید یا ارتقا، آماده‌سازی محل، اجرا، نگهداری و تعویض قطعه مطرح‌اند. در ابر، هزینه دوره‌ای منابع، ظرفیت دیسک، بکاپ، مجوز، مدیریت و در بعضی طرح‌ها ترافیک یا خروج داده به اجاره اولیه اضافه می‌شوند. فقط مبلغ ماه اول یا قیمت خود دستگاه را کنار هم نگذارید.

امکان تهیه، تمدید و پشتیبانی سرویس انتخابی برای شرکت شما نیز باید روشن باشد. تغییر قیمت، افزایش مصرف و روش دریافت اطلاعات هنگام پایان قرارداد در تصمیم بلندمدت اثر دارند. قیمت ثابت یا نسبت صرفه‌جویی عمومی نمی‌توان داد؛ جزئیات پیشنهاد روز تعیین‌کننده‌اند.

راهنمای هزینه راه‌اندازی سرور اجزای خرید، نصب و انتقال را توضیح می‌دهد. برای ابر نیز همین دامنه کار را از ارائه‌دهنده بخواهید تا تفاوت هزینه حاصلِ حذف یک خدمت ضروری نباشد.

لازم نیست همه سرویس‌ها یک محل داشته باشند. برای مثال، برنامه اصلی می‌تواند در دفتر بماند و یک نسخه پشتیبان قابل بازیابی در محل دیگری نگهداری شود. این طرح با داشتن دو سرور فعال که هم‌زمان روی یک اطلاعات می‌نویسند تفاوت دارد؛ دومی به طراحی هماهنگی داده نیاز دارد.

روش ترکیبی وقتی ارزش دارد که یک نیاز روشن را برطرف کند: حفاظت از داده در خرابی محل، دسترسی کاربران بیرونی یا اجرای سرویسی با شرایط متفاوت. اگر فقط تعداد محیط‌ها و مسئولان را بیشتر کند، هزینه و پیچیدگی بی‌فایده ایجاد می‌کند. برای هر سرویس، محل نسخه اصلی، وابستگی ارتباطی و مسئول نگهداری مشخص بمانند.

انتخاب مناسب باید بتواند کار اصلی شرکت را با کاربران و وابستگی‌هایش پاسخ دهد. در یک بررسی هماهنگ، سازگاری برنامه، دسترسی شعب، چاپ، گزارش و بازیابی نمونه اطلاعات ارزیابی می‌شوند. زمان انتقال آخرین داده‌ها و توقف احتمالی نیز پیش از جابه‌جایی روشن می‌شود.

دستگاه یا سرویس قبلی تا تأیید انتقال و تعیین تکلیف اطلاعات تازه کنار گذاشته نشود. اگر بعداً برگشت لازم شود، حفظ داده‌های ثبت‌شده در مقصد بخشی از همان برنامه است. برای بررسی گزینه‌ها و اجرای زیرساخت متناسب با شرکت، خدمات راه‌اندازی سرور نت‌مسترز را ببینید.